Maart gevoel
Maart
Nou is de Winter weggeruimd.
Die aan de aard zat vastgevroren,
Nou is het vuil er afgeschuimd
En komt de blote grond te voren.
Maart heeft de korst al schoongespoeld
En blaast er op om ‘t af te drogen;
Zijn eigen borst is blootgewoeld
Daar gaat die knaap: – zijn donkre ogen,
Als vijvers waar een bloem in drijft
Maar waar geen bodem is te schouwen
En ‘t wijze water doodstil blijft
Kijken in ledige landouwen;
Hij houdt een dood blad in zijn mond,
En blaast het weg – een vreemde vlinder!
Dan zoekt hij ijvrig aan de grond:
Hij is de mooie bloemenvinder,
Waarnaar de eerste krokus gluurt
En opkijkt uit haar winterdromen
Luister! een lijster tureluurt
Al ginder in de hoge bomen!
Die heeft het gure tij al lief!
Die roept het licht om mee te spelen:
Wat zou zo’n boze lentedief
Anders dan zonnestralen stelen?
Daar zijgt de zon in ‘t waterland
En lacht een rimpling in de sloten,
De jonge Maart slaapt aan de kant,
Met de eerste bloem, bij de eerste loten.
De schrale aard leek uitgeteerd
En afgeleefd in al haar naden
En zwarte voegen, – zie: nou keert
Haar jeugd uit de geleden schade!
Zij heeft gedragen en gebaard,
Al zoveel eindeloze malen
Nou staat haar stil gelaat verklaard
En gaat zij rustig ademhalen.
Zo’n lieve lach heeft ook een vrouw,
Als ze uit het bleke bed weer ‘t leven
Ziet en aanneemt en weer de vouw
Van naar verdriet heeft gladgewreven.
Als aard en akker draagt ons hoofd
De voren van zijn wil en werken,
Geen hand, die uit die voegen rooft,
Geen wind, die ons de diepe merken
Van ‘t leven en het weten neemt!
Leun gij dan, maat, op de oude spade!
Zie naar die gaard en klare beemd,
En lees de vrucht van al uw daden
En al uw kommer in de lach
Van wat vergaat en wordt geboren:
Uw leven is een dorre dag.
Hebt gij een dode schijn verloren
Zij gij ‘t die de eerste paasbloem vindt
Om daar de aard mee af te romen,
Tot de eerste Mei uw dorstig kind
Over zijn bloesems heen ziet komen,
En gij in de geruste schoot
Van Hollands wei u leit te slapen;
Maar ‘t leven verft uw lijf nog rood!
En roept uw klare geest te wapen
In ‘t werktuig dat uw leger teelt,
In ‘t voorjaar dat uw moed zal dragen,
Uw onder-gang en op-tocht beeldt
In de gedaante van de dagen,
Wier ring in u zijn orde herschept.
O gij: gedenk de stille maaier,
Die vroeg genoeg zijn voeten rept!
Zie! zie: daarginder gaat een zaaier!
Schrijver: C.S. Adama van Scheltema
Vandaag een deel van de grassen geknipt in de stadstuin. De salamanders maakten rimpels op het wateroppervlak van de vijver. De wind was nog schraal maar ik voelde even de lente.
Pindakaasparadijs
In het eerste nummer van Landleven van 2010 staat een leuk artikel over een pindavogelpot. Het artikel is voorzien van tekeningen en foto’s en een werkbeschrijving.
Op een zondag, uiteraard een zondag dat de bouwmarkt is gesloten, besluit je dat het toch wel leuk is om zo’n ding te maken.
Een rond stokje, een iets dikker rond stukje hout tja dat heb je nu net niet in de schuur liggen. Met een hard houten lat en een beetje multiplex moet het ook lukken. Zo rond het middaguur staat het geval in de tuin en nu maar wachten totdat de vogels het lekkers gaan ontdekken en van de pindakaas gaan snoepen. De pot pindakaas is wel op zondag aangeschaft, bij ’s lands grootste grutter, weinig zout en met stukjes noot. De eerste week is er geen hap van de pindakaas genomen. Vreemd want in de tuin zijn toch vogels genoeg. Er zijn kramsvogels, mussen, groenlingen, merels en onze vaste buurt bewoners de kool- en pimpel mezen.
Aan het einde van de tweede week is het een roodborstje die het eerste hapje neemt kort daarop gevolgd door de koolmeesjes en de pimpelmeesjes. In week drie zijn het de spreeuwen die de buit met elkaar verdelen. Andere vogels krijgen geen kans meer om maar in de buurt te komen van de pindakaas. Ze zitten op de erf scheiding te wachten totdat ze de etende spreeuw kunnen aflossen. Duurt het te lang, en dat is al heel snel, dan wordt de eter verjaagd en begint het spelletje opnieuw.
Nu denkt u wellicht, zo’n grote pot pinda kaas, toch al snel 10 cm hoog, daar gaan de vogels niet in. De pot wordt zo schoon gegeten dat de vogels erdoor naar buiten kunnen kijken zodat er van angst kennelijk geen sprake is. De eerste pot pindakaas is leeg en van nummer twee is de bodem in zicht. Etende vogels trekken nog meer vogels en onze poes Mina mekkert achter de ramen heel wat af bij het zien van al die lekkere hapjes. Als het aan ons ligt blijft het bij mekkeren en zal ze haar maal moeten doen met kattenvoer.
Gastschrijver: Peter
Ze mekkert niet alleen maar Mina kan ook heel lief zijn.
De lente komt van ver
De lente komt van ver, ik hoor hem komen
en de boomen hooren, de hooge trilboomen,
en de hooge luchten, de hemelluchten,
de tintellichtluchten, de blauwenwitluchten,
trilluchten.
O hoor je haar komen
met je zachte warme vingeren
hoog trillende in de bloeme-
luchten die rondom klingelen?
met je vlottend haare
met het licht gebaren
van je blauwe vervlietende oogen
in het allerhooghooge
het hoogheilige luchtige goudluchtere licht?
hoor je ‘m komen tederstil licht?
Bovenstaand is een fragment uit een gedicht van Herman Gorter.
Kijk ik uit mijn raam zie ik een stralend blauwe lucht en krijg ik een lentegevoel. Mijn blik mag echter niet verder naar beneden dalen want dan aanschouwt mijn oog, daken met sneeuw en een wit besneeuwde tuin.
Ik hou van witte tuinen maar dan bedoel ik een tuin vol witte bloemen. Een tuin vol tederstil licht. Wat verlang ik naar de lente, als de eerste zonnestralen het klimop bereiken. Deze week ga ik witte bloemen zaaien in potjes op de vensterbank, de Ammi majus, witte Dille, een pracht op ranke steeltjes. Deze plant vlecht ik dit jaar door de border van mijn stadstuin samen met Cleome spinosa ‘Helen Campbell’, kattesnor. Ook in mijn pluktuin komen deze planten te staan, mooi om te verwerken in bloemschikken. Een oude liefde die ik weer gevonden heb.
Bijen in Den Helder
Vandaag is in Nederland de start gegeven van het Internationaal jaar van de biodiversiteit dat gebeurde in Leiden. Ook is vandaag de lancering van Het Nederlands Centrum voor Biodiversiteit.
Biodiversiteit is al het leven op aarde, ook de bijenvereniging houdt zich bezig met biodiversiteit, op 19 februari wordt er samen met de afdelingen Beemster, West Friesland, N-H Midden, Den Helder, Zijpe en Zaanstreek een gezamenlijke bijeenkomst georganiseerd met als thema:
‘Wat kunnen wij, in dit agrarisch deel van Noord-Holland doen om de biodiversiteit te verhogen? ‘
Bijen en biodiversiteit, bijen zijn voor de bestuiving noodzakelijk maar bijen kunnen niet zonder de diversiteit van planten. Zonder elkaar zijn ze niets. Dit jaar proberen we onze moestuin zo bij-vriendelijk als mogelijk is te maken. Een kruidentuin, fruitbomen, fruitstruiken maar ook een pluktuin en natuurlijk de groentetuin. We hopen dat we het dit jaar overal horen zoemmmmmen. Wij willen ons steentje bijdragen of liever plantje bijdragen.
Struiken zijn ideaal voor biodiversiteit, het is een leefgebied voor insecten, vogels en zoogdieren. Op onze moestuin hebben we langs beide zijden struiken geplaatst, zoals kruisbessen, rode bessen maar ook vlinderstruiken.
Helaas is onze tuin niet groot genoeg voor een Wilg, gelukkig staan er op ons complex wel een paar wilgen. Wilgen zijn in het vroege voorjaar een leverancier van stuifmeel voor de bijen. Vaak zie je de bijen met hun pootjes vol stuifmeel aan komen vliegen, het lijkt net of ze gele wollen sokjes dragen. Niet alleen de honingbijen houden van de Wilg maar ook bij solitaire bijen is de Wilg favoriet.
Op bovenstaand kaartje van de bijenvereniging zie je overal kruisjes staan, deze kruisjes betekenen dat daar bijenkasten staan. Dit kaartje is alleen van Den Helder maar ook in Julianadorp staan meerdere bijenkasten. De bijen kunnen bijna heel het Heldersche gebied bestrijken. Even ten noord-oosten van Huisduinen zie je de woorden ‘ons complex’ staan, dat is het plekje waar wij vaak te vinden zijn. Op nummer 63 vindt je onze moestuin. De bijen staan nu nog in de bijenstal maar zodra de temperaturen het toelaten verhuizen ze weer naar ons complex.
Volgende week begin ik met het zaaien van de plantjes voor pluk en moestuin. Dit weekend ga ik alles uitzoeken, er staat een grote bak vol zaden, via de Bigswap heb ik veel soorten in mijn bezit gekregen. Als ik zo kijk denk ik dat heel ons complex gevuld kan worden met planten. Niet alleen ons tuintje.
Verheug me in ieder geval op het voorjaar en de bloemenweelde die er dan in onze tuin te zien is.
Winterstilte
Winterstilte
De grond is wit, de nevel wit,
De wolken, waar nog sneeuw in zit,
Zijn wit, dat zacht vergrijzelt.
Het fijngetakt geboomte zit
Met witten rijp beijzeld.
De boom houdt zich behoedzaam stil,
Dat niet het minste takgetril
‘t Kristallen kunstwerk breke,
De klank zelfs van mijn schreden wil
Zich in de sneeuw versteken.
De grond is wit, de nevel wit,
Wat zwijgend tooverland is dit?
Wat hemel loop ik onder?
Ik vouw de handen en aanbid
Dit grootsche, stille wonder.
Jacqueline E. van der Waals
1868-1922
